تبلیغات
ولی‌عصر(عج) - امامت 2دلایلی بر انتخاب اهل بیت علیهم السلام از سوی خداوند1

امامت 2دلایلی بر انتخاب اهل بیت علیهم السلام از سوی خداوند1

سه شنبه 19 آبان 1388 12:20 ب.ظنویسنده : محمد ترابی

 

معنای لغوی و عرفی «اصطفاء» همان انتخاب و اختیار نمودن شخصی می‌باشد. فراهیدی در این‌باره گفته است:

«الصفو نقیض الكدر، وصفوة كل شیء خالصة وخیره... والاصطفاء: الاختیار، افتعال من الصفوة، ومنه النبی المصطفى، والأنبیاء المصطفون»([1]).

(صاف، نقیض كدر می‌باشد و صافِ هر چیزی، خالص و خوب آن می‌باشد... اصطفاء: باب افتعال از صفوه، به معنای انتخاب و اختیار می‌باشد و از همین باب گفته می‌شود: «نبی مصطفى» (پیامبر منتخب) و «انبیاء مصطفون» (پیامبران برگزیده))

راغب در مفردات گفته است:

«الاصطفاء: تناول صفو الشیء، كما أن الاختیار: تناول خیره، والاجتباء: تناول جبایته. واصطفاء الله بعض عباده قد یكون بإیجاده تعالى إیاه صافیاً عن الشوب الموجود فی غیره... قال تعالى: {الله یَصْطَفِی مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلاً وَمِنَ النَّاسِ} ... واصطفیت كذا على كذا أی اخترت»([2]).

(اصطفاء: دستیابی به خالص هر چیزی است؛ چنان‌كه اختیار: به معنای دستیابی به خوب و نیكوی آن و اجتباء: دستیابی به خالص هر چیزی است و برانگیختن خداوند نسبت به برخی از بندگان، گاهی با صاف و خالص نمودن آن شخص از هرگونه ناخالصی و غیره می‌باشد... چنان‌كه فرموده است: «خداوند از فرشتگان رسولانى برمى‏گزیند، و همچنین نسبت به عمل مردم خداوند شنوا و بیناست!...» و چیزی را این‌چنین برانگیختم: یعنی آن را چنین اختیار نمودم.)

قرآن در استعمالات خود و مراد و منظورش از اصطفاء از حد معناى لغوی تجاوز نكرده است. قرآن از این مفهوم در آیات متعددی سخن گفته است:

«إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِیمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ»([3]).

(خداوند، آدم، نوح، آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برترى داد.)

«إِنَّ اللّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاء الْعَالَمِینَ»([4]).

(اى مریم! خدا تو را برگزیده و پاك ساخته و بر تمام زنان جهان، برترى داده است.)

همچنین درباره طالوت نیز فرموده است:

«إِنَّ اللّهَ اصْطَفَاهُ عَلَیْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِی الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ»([5]).

(خدا او را بر شما برگزیده و او را در علم و (قدرت) جسم، وسعت بخشیده است.)

چنان‌كه قرآن كریم از انتخاب برخی اعضای خانواده انبیا و اوصیا نیز خبر داده است؛ چنان كه فرموده:

«وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإبراهیم وَجَعَلْنَا فِی ذُرِّیَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ»([6]).

(ما نوح و ابراهیم را فرستادیم و در دودمان آن دو نبوّت و كتاب قرار دادیم.)

اول: آیه شریفه:

«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إبراهیم وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ * ذُرِّیَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ»([7]).

(خداوند، آدم، نوح، آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برترى داد. ـ آنها فرزندان و (دودمانى) بودند كه (از نظر پاكى، تقوا و فضیلت) برخی از برخی دیگر گرفته شده بودند و خداوند، شنوا و داناست (و از كوشش‌هاى آنها در مسیر رسالت خود، آگاه مى‏باشد))

این آیه قرآن بر این نكته تاكید دارد كه همان‌گونه كه خداوند سبحان انبیای خود را مورد انتخاب قرار می‌دهد همچنین از نسل و ذریه آنان نیز انسان‌های صالح و شایسته‌ای برمی‌گزیند كه اهل بیت علیهم‌السلام نیز از همین نسل برگزیده است؛ چرا كه پیامبر اكرم و نسل آن حضرت از نسل حضرت ابراهیم علیه السلام است. همین معنا را بخاری از ابن عباس در باره آیه شریفه: «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إبراهیم وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِینَ» روایت نموده و گفته است:

«المؤمنون من آل إبراهیم وآل عمران وآل یاسین وآل محمد صلى الله علیه وسلم، یقول الله عز وجل: {إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإبراهیم لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ}([8]) وهم المؤمنون»([9]).

(مؤمنان از خاندان ابراهیم، عمران، یاسین و محمد صلى الله علیه وآله هستند. خداوند عزّ وجلّ می‌فرماید: «سزاوارترین مردم به ابراهیم، آنها هستند كه از او پیروى كردند» كه آنها مؤمنان هستند.)

دوم: آیه شریفه:

«إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیرًا»([10]).

(خداوند فقط مى‏خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد.)

مسلم در صحیح خود با سندش به عایشه روایت كرده است:

«خرج النبی صلى الله علیه وسلم غداة وعلیه مرط مرحل من شعر أسود، فجاء الحسن ابن علی فأدخله، ثم جاء الحسین فدخل معه، ثم جاءت فاطمة فأدخلها، ثم جاء علی فأدخله، ثم قال: {إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیرًا}»([11]).

(صبحگاهان رسول خدا صلّی الله علیه وآله خارج شد در حالی كه پارچه‌ای سیاه از موی شتر بر دوش داشت؛ در این هنگام حسن بن علی و در پی او حسین بن علی و فاطمه و نیز علی وارد شدند و رسول خدا صلی الله علیه وآله همه آنها را به زیر عبا داخل ساخت و فرمود: «خداوند فقط مى‏خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد.»)

ترمذی در سنن خود از عمر بن ابی سلمه پسر خوانده پیامبر اكرم صلّی الله علیه وآله روایت كرده:

«لما نزلت هذه الآیة على النبی صلى الله علیه وسلم: {إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیرًا} فی بیت أم سلمة، فدعا فاطمة وحسناً وحسیناً، فجلّلهم بكساء وعلی خلف ظهره فجلّلهم بكساء، ثم قال: اللّهم هؤلاء أهل بیتی فأذهبْ عنهم الرجس وطهرهم تطهیراً، قالت أم سلمة: وأنا معهم یا نبی الله؟ قال: أنت على مكانك وأنت على خیر»، قال الشیخ الألبانی: «صحیح»([12]).

(زمانی كه آیه تطهیر در خانه ام سلمه بر رسول خدا صلّی الله علیه وآله نازل گردید پیامبر اكرم، حضرت فاطمه و امام حسن و حسین علیهم‌السلام را صدا زد و با عبایی كه بر دوش داشت آنها را پوشانید و فرمود: «بارالها! این‌ها اهل بیت‌ من هستند؛ گناه و پلیدی را از آنان به دور ساز و پاك و پاكیزه فرما!» ام سلمه گفت: ای پیامبر خدا! آیا من هم از آنها هستم؟ حضرت فرمود: تو زن خوبی هستی و مقام و جایگاه خود را داری.)

البانی این روایت را صحیح دانسته است.

قرطبی مصداق این آیه شریفه را چنین مشخص نموده است:

«وقراءة النبی هذه الآیة {إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أهل الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیرًا} دلیل على أن أهل البیت المعنیین فی الآیة هم المغطون بذلك المرط فی ذلك الوقت»([13]).

(این كه رسول خدا صلی الله علیه وآله آیه تطهیر را خطاب به اهل بیت علیهم السلام یعنی همان كسانی كه با عبا پوشانده است قرائت فرموده دلیلی است بر این كه آیه تطهیر درباره آنان نازل شده است.)

از این‌رو ابن تیمیه را نیز می‌بینیم كه به خاطر همین خصوصیتی كه خداوند با آن علاقه خود را به اهل بیت نشان داده، قائل به افضلیت اهل بیت علیهم‌السلام گردیده و گفته است:

«أفضل أهل بیته علی وفاطمة وحسن وحسین الذین أدار علیهم الكساء وخصهم بالدعاء»([14]).

(رسول خدا صلی الله علیه وآله اهل بیت خود، علی، فاطمه، حسن و حسین را كه عبای خویش را بر آنان پوشاند و در حق آنان دعا فرمود را بر دیگران فضیلت و برتری بخشید.)

این همان معناى انتخاب و گزینش گروهی نخبه و منتخب از سوی خداوند عزّ وجلّ در میان مردم است كه آنان را پاكیزه ساخته و از هر گناه و پلیدی به دور داشته است و به معنای دیگر، این همان ارزانی داشتن مقام عصمت به آنهاست؛ چرا كه آنها به مراتبی نائل گردیده‌اند كه دیگران بدان دست نیافته‌اند.

(1]) الفراهیدی، كتاب العین: ج7 ص162ـ163، الناشر: مؤسسة دار الهجرة.

([2]) الراغب الأصفهانی، مفرداتغریب القرآن: ص283، الناشر: دفتر نشر الكتاب.

([3]) آل عمران: 33.

([4]) آل عمران: 42.

([5]) البقرة: 247.

([6]) الحدید: 26.

([7]) آل عمران: 33ـ 34.

([8]) آل عمران: 68.

([9]) البخاری، صحیح البخاری: ج4 ص138، تتمة الحدیث 3430.

([10]) الأحزاب: 33.

([11]) مسلم النیسابوری، صحیح مسلم: ج7 ص130 ح6155.

([14]) الترمذی، سنن الترمذی: ج5 ص351.

([15]) القرطبی، المفهم لما أشكل من تلخیص كتاب مسلم: ج6 ص302ـ 303، الناشر: دار ابن كثیر، ودار الكلم الطیب، دمشق ـ بیروت.

([16]) ابن تیمیة، الفتاوى الكبرى: ج5 ص331.


آخرین ویرایش: - -

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر